2021

Moederdag ’21

Voor het eerst in tien jaar dat ik geen behoefte heb aan een cadeau van mijn man. Normaal is het ieder jaar toch een verrassing, wat zal ik krijgen? Ik ben dol op een cadeautje en al helemaal op een verrassing.
‘Nou ik hoef niks, hoor. Koop alstublieft geen onzin’. hoor ik mezelf zeggen.’De kids hebben al zorgvuldig het zelf geknutseld cadeautje verstopt, dat is genoeg’ . Oké, ik ben ook soms ook de moeder van mijn eigen minnaar, vader van mijn kids. ‘Nee, schat. Je hoeft echt niet op de valreep naar het winkelcentrum. Geef mij maar een dag vrij’. Uitslapen, niet koken, niet afruimen, en vooral niks opruimen. Gewoon even helemaal niks. Onbetaalbaar zo’n cadeau.
Ik ben benieuwd. Ik hoor mijn kids nu al de taken verdelen. Zij hebben voortdurend een grote weegschaal nodig, want stel je toch eens voor dat je iets meer dan de ander doet. Verdraagzaamheid is ook niet in geld uit te drukken, net zoals dienstbaarheid en het gunfactor. Ik hoorde mij vorige week nog roepen dat er een heropvoedingskamp, deze meivakantie zou heersen. Denk nou niet niet dat ik als een tiran autoritair mijn kids africht, nee dat is niet mij stijl. Ik ben meer van preventief sturen naar de juiste richting, maar de laatste tijd hoor ik mezelf wel heel vaak in de herhaling vallen. Waar begin ik? Ik begin bij de verwachting, wat kan ik verwachten van een kind? Ik begin maar bij mezelf. Ik als rolmodel, spiegel voor mijn kids. Verdraagzaamheid, liefde, dienstbaarheid en gunfactor moet je modelen, laten zien. Dus als het weer het toelaat gaat de WiFi uit# virtuele wereld uit. Mijn kids kopiëren graag gedrag, dus ik begin bij de apps. We spelen niet meer uren opTiktok, Bral Stars of Minecraft. En die akelige schreeuwseries op televisie gaan uit. Net zoals Pinterest, Insta en Facebook voor mij. Natuurlijk wil ik gelijk alles of niks, maar dat werkt niet bij kinderen, dus doseren lijkt mij het beste. Family Link zal ik ook updaten, deze app regelt de schermtijd. Ik schuif heel makkelijk met de speeltijd. Niet gehoorzaam kost bonustijd. Oprechte complimenten en dienstbaarheid leveren weer extra bonustijd op. Nou ben je misschien onder de indruk van mijn goede voornemens…. Wees dat vooral niet, want ik kan je nu al vertellen dat het niet haalbaar is. Ik wil alleen maar zeggen dat het goed is om even stil te staan en uit spreken wat je van elkaar verwacht, maar vooral de liefde, verdraagzaamheid, dankbaarheid en dienstbaarheid aan elkaar laten zien. Binnen een gezin heeft iedereen zijn eigen rol en plek.
Geef mij een dag vol liefde. Een oprechte glimlach kost niks, maar is onbetaalbaar.

Blogs

Wellness center

Afgelopen week heb ik mijn verjaardag gevierd en heb prachtige cadeaus gekregen. Een heerlijk Treatsments pakket met twee tickets voor een dagje dobberen in het wellness centrum. Wat kan ik daarvan ontzettend genieten. Ik ben het typetje badpakkendag. Ik wil optimaal genieten, dus ik loop niet in mijn blootje rond. Ik zou ook voortdurend afgeleid zijn. Ik kijk graag naar andere mensen, dus dat werkt niet op zo’n dag. Ik ga meestal met vriendinnen of zussen naar een spa. Een dagje off-line, uren kletsen en relaxen. Ik kom niet verder dan de hot tub, maar dat geeft niet. Laat bij maar gaar en verrimpeld zitten. Ik kies altijd voor een Hamman behandeling, van kruin tot teen. Super lekker, echt een aanrader! Optimale ontspanning gegarandeerd. Lekker eten en drinken, gewoon in een badjas. Hoe chill wil je het hebben? Die badjas is wel een dingetje. Mijn eerste badjas was een spierwitte badjas. Ik kocht die jas helderwit en super aaibaar. Thuis woonde ik in die jas, maar na een tijdje kreeg de jas een grauwe gloed. Toch nam ik de grijze jas naar het wellness centre. Ik zal je uitleggen waarom, dat was met een reden. Ik baalde natuurlijk wel dat jas verwassen was, maar het had ook een voordeel. Bij de kapstok valt mijn badjas direct op. Het is namelijk zo wanneer je een jas huurt dan komt het wel eens voor dat je de verkeerde jas pakt en meestal blijven de kletsnatte jassen hangen. De aller eerste keer, ik denk 15 jaar geleden, ging ik samen met een vriendin naar Sanadome in Nijmegen. Ik huurde toen een witte badjas. We hadden een arrangementje geboekt. Het begon met een Rasul behandeling, nog nooit van gehoord, maar klonk goed. Lekker smeren met klei. De klei had verschillende kleuren. Grijs op het gezicht en verschillende kleuren bruin op het lichaam. Lekker laten intrekken en daarna goed schoonspoelen. De behandeling was verkwikkend, mijn huid voelde lekker zacht en schoon. Het diner was ook inbegrepen. We kregen een gefrituurde kipsnitsel met salade. Ik snapte die gefrituurde snitsel niet goed, binnen het concept. Kip zwemmend in de frituur. Tegenwoordig is alles gezond en health en kan je kiezen uit groente en fruit smoothie, met ingrediënten waar ik nog nooit heb gehoord. Geef mij maar lekker frituur. In het restaurant zaten we op een mooie zonnige plek achter het glas, het was behoorlijk warm. Door de sauna was mijn lichaamstemperatuur al naar mijn hoofd gestegen, dus ik deed mijn badjas voor de helft uit, tegenwoordig mag dat niet meer. Na het diner, zou ik de badjas weer aantrekken. Ik schrok me wezenloos! En sprong van mijn stoel. Had ik nou de verkeerde jas meegenomen? Deze was niet van mij, de badjas zat onder de stront. Grote bruine diaree vegen. Mijn ultieme genotsdag was opeens voorbij. Mijn vriendin lag in een kreukel. Ze wees lachend naar mijn rug. Shit…. op mijn rug plakten nog bruine klei resten, van de heerlijke Rasulbehandeling.

Blogs

Money

Mijn kinderen zijn heel verschillend wat geld betreft. De oudste zet direct haar zakgeld in prullaria om, wat totaal geen functie of waarde heeft, ze houdt ervan. Ze heeft de grootste slaapkamer en dat is niet voor niets. Kasten, laatjes, bakjes, tasjes, alles zit bomvol met hebbedingetjes. Iedere keer wanneer ze haar kamer moet opruimen. Verplaatst ze haar spulletjes van de ene plek naar de andere plek, het blijft rommelig. Zodra ze klaar is met opruimen, kom ik met een vuilniszak erachter aan. Ik mik veel rommel weg, heeft ze niet eens in de gaten. Ze koopt toch iedere keer weer wat nieuws. Ik vraag me af van wie ze dat heeft? Al die frutsels kosten wel centen. Dus geregeld wordt er geld verdiend met klusjes. Voor een paar centen zijn ze wel te motiveren. Mijn dochter heeft geen waarde op geld want ze zet het gelijk naar de nieuwste gadgets om, maar de jongste pot al zijn geld op voor een groot cadeau. Voor sommige mijlpalen krijgen ze een paar euro, zoals een zwemdiploma, rapport of tand eruit. Tand is 1 euro en een kies 2 euro. We hebben nu maar afgesproken dat de tand in de vensterbank moet liggen. De tandenfee zoekt zich anders een ongeluk. Het is al een keer gebeurd, dat ik dat innimini melktandje van de jongste niet terug kon vinden. Ik moest natuurlijk heel voorzichtig zoeken in het donker, anders zou hij zien dat ik die ouwe fee ben. De volgende ochtend was hij zielsgelukkig, want hij had een euro verdiend en zijn tand lag er nog. Ik zag zijn ogen glinsteren en hij zei opgewekt dat hij ’s avonds opnieuw zijn tand onder kussen zou leggen! Het is ook al een paar keer gebeurd dat ik vergat dat mijn kind een tand had neergelegd. ’s Ochtends een beteuterd kind op zoek naar een euro, want daar draait het natuurlijk allemaal om. Verzin ik op mijn best een smoes, dat het niet is gelukt, de fee had het vast te druk. Probeer het nog een keertje, schatje. Typisch een actie van mij. De jongste pakt het anders aan. Die had gelijk wel door dat het hele verhaal een sprookje was. Hij vraagt rustig: ‘Mag ik even 4 euro, ik heb er inmiddels 4 tanden eruit en nooit geld gekregen. Ik lach omdat ik weet dat hij altijd steeds opnieuw geld int. Hij heeft een potje met kleingeld in het keukenkastje staan. Het is geen goede plek, want zodra er iemand met een collectebus voor de deur staat, pak ik een muntje uit zijn potje. Ik meld het netjes, maar leg niks terug. Het geheugen van de jongste is zeer goed. Iedere keer wanneer ik mijn schuld weer bij hem aftik. Krijg ik altijd het gevoel of ik met dubbele winst terug betaal. Nu heeft hij een probleem. Laat zijn moeder nu bijna jarig zijn…..en het potje is zo goed als leeg, maar hij wil wel een cadeautje voor zijn moeder kopen. Hij heeft nog één dag te gaan, dus ik zie hem al de hele dag met zijn vinger in zijn mond. Ik vraag of hij kiespijn heeft. Hij antwoordt bloedserieus: ‘Nee moe, ik haal mijn kies eruit, maar hij zit nog te vast. Morgen krijg ik 2 euro van je.’

Blogs

Huisdier

‘Moe, waarom hebben wij geen huisdier? Jij hebt vroeger wel huisdieren gehad.’ Ja schat, daarom weet ik precies waarom ik geen huisdiertype ben. Je moeder mist die liefde, schatje. Ik gebruik al mijn liefde voor jullie. Waarom mogen wij geen huisdier? Poeh, ik ontwijk al jaren de steeds opnieuw prangende vraag. Het wordt steeds moeilijker om de kids te overtuigen dat ik het echt niet wil. Ik zit niet te wachten op een jong dier, die alles nog moet leren. Of dat mijn mooie boeltje wordt vernield. Ik hoor genoeg gezucht en gekreun van moeders, die toch overstag zijn gegaan om een huisdier te nemen vanwege de kindertjes. Ergens, heb ik me bijna om laten praten. Het werkt ook niet mee dat de vader het ook wel leuk lijkt. ‘Oké, welk dier past bij ons?’ De kinderen roepen een puppy! Nou jullie zijn nog te lui om een boodschap te doen, laat staan dat jullie 3 keer per dag het hondje gaan uitlaten. Nee, ik zie mezelf al lopen. Inderdaad we passen weleens op Buddy, een leuk klein hondje. Twee weken oppassen gaat net, ik ben blij dat na twee weken de hond weer wordt opgehaald. Wie loopt er dus met de hond, ik natuurlijk. Wel grappig want Buddy is een charmeur, kruipt ’s avonds gezellig op schoot. Wanneer hij moet plassen, kruipt hij in mijn nek en begint te likken. In begin wel schattig al die aandacht, maar de boodschap is duidelijk. T.V. op pauze en naar buiten. Ik loop in mijn huispakje en een dikke jas rondom de singel. Ja, hondje aan de riem, zakje mee. Vreselijk die poepzakjes. Buddy is klein, dus de grote boodschap is gelukkig ook klein. Ik vraag me werkelijk af, hoe iemand raapt met een grote hond. Is het zakje groot genoeg? Wel fijn, want als je met een hondje loopt spreek je weer totaal andere mensen. Een hond verbindt, heel sociaal. Ik merk ook dat ik ook steeds meer tegen Buddy praat. ‘Gaan we zo lekker slapen, je houdt wel je geblaf hè, want ik kom toch niet uit bed.’ ‘Nee, niet mee naar boven. Kom op, in je mand. Nou, kom hier! ik dek je even lekker toe.’ Na twee weken oppassen, breng ik het hondje weer fijn terug. Nee, geen schoothondjes voor ons.

Dan een kat, smeken mijn kids. Ik grijp mijn kans, want ik voel dat ik op dit moment alles kan krijgen. Ik wil wel een kat, alleen die van de reclame, een blauwe Rus. Het beest is prachtig, past perfect bij onze inrichting. Sorry, iedereen heeft recht op één afwijking. Ik ben nou eenmaal iemand van het perfecte plaatje, echt ernstig! Nou, wij alles lezen over het ras. Ik kan zo wel nagaan dat het wel een duur ras is, stel je voor dat hij wordt gejat. Nee, het wordt een huiskat. Getsie, dan verdaag ik ook aan een kattenbak. Natuurlijk ook een krabpaal erbij. Echt lelijk, maar wel nodig. Waar zet je zo’n meubel neer? Trouwens een maatje is ook leuk, meent mijn man, nemen we twee katten. Oeps, ik merk dat de plannen wel erg veel vorm krijgen. Ondertussen al wat kattenliefhebbers gesproken. Hoe zit het met de haren en het vernielen? Die mensen zijn zo verliefd en nemen alles voor lief, ik niet! Ik twijfel steeds meer. Pappie heeft inmiddels al contact met een fokkerij. Ik hoor hem bellen met het kattenvrouwtje. Ik hoor hem voorzichtig vragen of de prijs voor beide katten is….. Nee, natuurlijk niet meneer! Het gesprek wordt het direct afgebroken. De kinderen kijken met grote ogen. Helaas, het wordt geen blauwe Rus. Oké dan opzoek naar een ander ras. Een naakte kat, speciaal voor mammie, haart ook niet uit. Sorry past helemaal niet in het plaatje. Ik grijp mijn kans en weet dat dit het enige moment is om het tij te keren. Ik kan geen zinnig verweer meer bedenken. Ik zeg heel kinderachtig, dat het niet de afspraak was, alleen een blauwe Rus en anders niet. Kijk en nu komt mijn schuldgevoel om de hoek. Ik laat me niet kisten, ik houd mij poot stijf. Sorry, geen huisdieren, ik kan het niet. Een cavia, een hamster of een vogel, nou sorry daar heb ik helemaal niks mee. Natuurlijk heb ik het niet over de liefde wat een beest geeft, en alle andere overtuigende voordelen. Wat je niet kent mis je ook niet. Ik ben op dit moment de meest kille, stomme moeder ever, maar ik laat het zo. Ben ik nou zo hard? Nee, ik heb een plan voor de zomervakantie. Ze mogen een paar weken dieren opvangen van vakantiegangers. Het liefst in een kooi.

Blogs

Vakantie

Ik barst van de energie. Het zonnetje, de nieuwe voorjaarscollectie in mijn kast, genieten van me-time. Nieuwe plannen, ik word er ontzettend blij van. Deinen op de vooruitzichten, uitkijken naar de zomer, genieten van het mooie weer. Ik haal mijn skeelers weer voor de dag, vul mijn koelkast met healthy food. Ja, ik heb het weer. Vorig jaar deze tijd zat op het strand aan de Rode Zee, vakantie vieren met mijn vriendin, even weg van huis en haard. Heerlijk, wat kan ik daar ontzettend van genieten. Even een moment om alles van een afstand te bekijken. Elk jaar probeer ik weekje of een paar dagen te plannen. Zo’n vakantie raad ik iedereen aan. Al ga je maar 1 nachtje weg, is toch weer twee dagen lol. Wij gaan meestal in oktober of in februari. Vorig jaar zaten we dus in Israël, Eilat. We kwamen terug en toen begon de eerste Lockdown. Helaas, zijn we nu een jaar verder, met maatregelen, dus het eerst volgende uitje, zit er voorlopig nog niet in. Ik vind het heerlijk om in de winter naar de zon te gaan, vitamine D opdoen, maar het is nog veel meer dan dat. We stappen al pratend in de auto. Hup, naar het vliegveld en we stoppen niet meer met praten. Onze gespreksstof gaat over van alles. Alle onderwerpen komen langs. Het liefst liggen we de hele dag op het strand, parasolletje, ligbedje en een ober. Heerlijk mensen kijken. Lekker dobberen op een luchtbedje in de zee, top. We balen meestal wel van onze bikini, die zit vaak niet zo als we hadden gedacht. We proberen het vaak nog wel even op de valreep, maar zonder resultaat. Maatje meer of badpak, next level. Blijven liggen! heb je een platte buik. Grapje, daar zijn we inmiddels overheen. Who cares? We zijn op vakantie! Liggen en eten, wat een weldaad. Met excursies heb ik altijd even een zetje nodig. Ik check altijd eerst op Google of het de moeite waard is. Mij zie je niet zo snel om 7 uur ’s ochtends wachten op een bus vol toeristen op weg naar een trekpleister. Wij praten liever met locals, die weten waar je het beste kan eten en wat mooiste plekjes zijn, zand strandje, baaitje, dorpje of park. Toch is het achteraf wel interessant en leerzaam, een beetje cultuur snuiven. ’s Avonds gaan we opgeknapt slenteren over de boulevard op zoek naar het juiste restaurant en heel veel winkelen natuurlijk. We kunnen echt niet veel mee terugnemen, want we reizen altijd met handbagage. Low budget, off course. De laatste terugreis, droeg ik in het vliegtuig drie lagen kleding. Na zo’n chill vakantie kom ik dus vol energie weer terug. Je weet weer even wie er thuis naar je smacht/ wacht. Ik kom ook altijd met goede voornemens die ik januari alweer kwijt was. Ik begin meestal met een nieuw spaarplan, minder geld uitgeven, gezonder eten, meer sporten, meer lezen, etc. Na zo’n vakantie heb ik alles weer clear en helder op een rijtje. READY voor een nieuwe challenge. Ik hoop dat we straks weer optimaal kunnen genieten, lekker bijtanken, opwaarderen samen met vrienden of familie. De voorpret is vaak al een goed begin.

Blogs

Smaak

In de loop der jaren is mijn smaak veranderd. Ik begin steeds meer te lusten. Iets waar ik als kind van gruwelde, eet ik nu graag. Veel buitenlands eten, moest ik eerst leren eten, olijven, kaas en worst. Onze Hollandse Nieuwe vond ik echt een uitdaging. Ik heb namelijk gewerkt in een viskraam. Ik verkocht de haring, maar lustte ze niet. Glimmend, visje op een mooi wit kartonnetje. Perfecte uienblokjes er over heen met een strak gekarteld stukje zuur. Prachtig plaatje. De Hollandse manier van eten. Hoofd naar achteren en laten glijden, nou dat is minder aantrekkelijk om te zien hoor! Vaak werd ik ook gevraagd om een foto te maken van de haringhappers. Vullingen, kunstgebitten, gele tanden, beugels, tong, laat maar! Ik heb gegeten en gedronken. Inmiddels lust ik nu ook haring, het opeten blijft een uitdaging. Graag in stukjes PLEASE! Haha, die verse uien, doen de das om. Ik ben gelijk uitgepraat op een verjaardag. Thuis, houden wij van genieten en associëren dat met lekker eten. Zo kregen wij de gewoonte om op zaterdagochtend te ontbijten met warme ham – kaas croissants en daarna een roomcroissant met, wanneer het seizoen er was, verse aardbeien. Dat is pas genieten. Mijn mannetje vroeg naar de bakker, verse jus, grillworst met kaas erbij. Heerlijk toch. Daarna weer lekker even liggen, zwaar onder zeil door een voedselcoma. Al die lekkere lekkere dingen bij elkaar is een beetje teveel van het goede.
Wanneer we een nachtje weg gaan, ga ik helemaal los bij het ontbijtbuffet. Ontbijt is het belangrijkste deel van de dag, zeggen ze. Nou, dat laat ik me geen twee zeggen. Ik wil gewoon overal iets van, eieren, worstjes, croissant, yoghurt, fruit, jus, koffie. Ik blijf lopen naar het buffet. Ik verbaas me over gasten, die ontbijten met een espresso en wat fruit. Nou, ik laat me kennen hoor, ik eet voor de hele dag. Het klopt ook want na een goed ontbijt kan ik wel tot een uur of vier vooruit. Het enige nadeel van één nachtje weg, is uitchecken. Het zakt mij werkelijk in de benen. Ik kan moeilijk na het ontbijt even gaan liggen, want house keeping zit niet op mij te wachten. Nu ik erover schrijf, kan ik echt uitkijken om weer lekker er op uit te gaan. Nachtje weg, restaurantje hier, bistro daar! Wie weet kunnen we deze zomer weer met z’n allen genieten.

2021

Valentijn

Het is bijna 14 februari, Valentijn ♥ Winkels spelen er gretig op in, tegenwoordig voelt het bijna verplicht om er aan mee te doen. De meeste mensen, zuchten boven de reclame folders: ‘Wat een onzin, waar wist je vroeger van! Allemaal commercie’. Tja, daar valt iets over te zeggen. Valentijn wordt in verschillende landen anders gevierd, bijvoorbeeld op een andere datum. Sommige landen vieren geen Valentijn. Van oorsprong was het ooit bedoelt voor geheime aanbidders, die een anoniem een roosje of kaartje stuurden op 14 februari. Natuurlijk bestaat er ook een Sint Valentijn, lees maar op Google. Valentijn is vooral leuk voor tieners, die zijn nog zo onbevangen en stapel verliefd. Hoe leuk is het, dat je een cadeautje krijgt van een anonieme aanbidder? Super leuk om mee te maken, maar ik houd niet van anoniem, stel je voor dat je de verkeerde daarna aanspreekt of er nooit achter komt wie de gever is? Trouwens, wij vieren de liefde op 7 februari, een week eerder. Ja, wij tellen nog steeds onze verkeringsjaren. Reden voor twee feestjes in het jaar. Komt goed uit, want de winkels liggen vol. Ik ben heel vatbaar voor alle die leuke lieve cadeautjes. Ik koop elk jaar een kleinigheidje. Ik schrijf een mooie kaartje met tekst rechtstreeks uit mijn hart. Sommigen denken dat ik dit niet meen, maar het is echt zo. Afgelopen week was het de 22 e keer dat ik weer een mooie kaart had gekocht. Het wordt wel steeds een grotere uitdaging om de tekst origineel, vernieuwend en passend te schrijven. Dus vervolgens denk ik twee dagen na over een tekstje van 8 regels. Wanneer ik het helemaal vind kloppen, schrijf ik de kaart. Mijn kinderen doen net zo hard mee, hier ligt alles al een week klaar, wij houden er van! Ik denk dat het mijn taal van de liefde is, verrassen en geven. Ik ben zo’n type. Wat is jouw taal van de liefde? Er zijn er een aantal, misschien nog wel meer. Hier een paar voorbeelden. Dienstbaar, zoals alles voor de ander willen doen. Geven, zoals cadeautjes. Knuffelen, elkaar even aanraken, een kus. Communicatie, door goed te luisteren en te praten. En natuurlijk liefde ontvangen en geven fysiek en met je hart. Er zijn dus heel wat manieren om liefde te uiten. Wees niet bang, je hoeft niet alle talen te spreken en natuurlijk kan je genoeg liefde uitdelen niet alleen aan je Valentijn maar ook aan de fijnste mensen om je heen. Bij de één ben je dienstbaar, de ander weer een en al oor. Liefde delen, is vermenigvuldigen ♥️ Fijne Valentijn.

Blogs

Vis

Vis, drie letters, maar wat hangt er een waarde aan. Ik kan een heel referentiekader bouwen rondom het woordje vis. Wij, als voormalig eilandbewoners zijn onlosmakelijk verbonden met vis. Ik stond 20 jaar aan de zijde van een visserman. Ons huis was er op ingericht. Een aparte bijkeuken voor de vis, aanrechtblok met gootsteen en stromend water. Het mooiste is dat die bijkeuken weinig is gebruikt. Mijn man kwam altijd pas ’s avonds thuis. Ik zat dan niet te wachten op een emmer vis, die ik moest verwerken en verpakken. Naast een tas vol vuile was, had ik geen moed voor de vis. Wat was ik een verwend nest! Klopt helemaal, ik had meer zin om mijn mannetje lekker te verwennen met een stuk gebraden vlees en een warm bad, dan met mijn mooie handjes vis te verpakken. Na een week elkaar weer zien, is echt quality time. Zondag om 12 uur ’s nachts zei ik: ‘Goede reis en genacht’ en vrijdagavond: ‘Welkom thuis’. Het weekend vloog om, voordat ik het wist werd hij alweer opgehaald. Nu komt hij elke dag thuis, en ja dat is wel even anders natuurlijk en wat vis betreft ook. We zijn nog steeds afhankelijk van de visserij, maar we hebben niet meer de luxe om het witte goud uit de Noordzee te poeren. Ik ben een groot liefhebber van vis. Minimaal 1 keer per week eten we vis. Seizoensgebonden, een lekkere dikke mei schol van de Doggersbank, kreeftjes uit de wok, gerookte paling, garnalen cocktail, slibtongetjes uit de frituur ga zo maar door. Vis is zo ontzettend veelzijdig en heel gezond. Ik draag de visserij en de bedrijven die de vis over de hele wereld verkopen een warm hart toe Wil je kwaliteit op je bord, kies dan voor Noordzeevis. De zilte smaak de zee van bijvoorbeeld Hollandse garnalen, proef je alleen als ze net zijn gevangen en gekookt. Wat een delicatesse! Maar je moet ze wel eerst even pellen. Ja, dat pellen is wel een dingetje. Daar moet je een feestje van maken, met de hele familie een berg garnalen pellen. Niet lullen, maar maar pellen! Op mijn site heb ik verschillende visrecepten. Neem eens een kijkje.

Blogs

Gerookte IJsselmeerpaling

Mijn voorkeur gaat uit naar IJsselmeerpaling. Op Urk noemen we paling aal, spreek je uit als oal. Paling wordt op twee manieren gevangen. Met een fuik of een beug. Een fuik is een vangnet, en een beug is een lange lijn met vishaken waar de paling zich aan vast bijt. Vroeger werd er ook met kistjes paling gevangen. Een houten kistje waar de paling werd in gelokt met aas. Mijn opa ving ook graag zijn eigen maaltje, dus wij zijn opgegroeid met gerookte oal vanuit het IJsselmeer.

Ze zeggen dat paling die met een beug is gevangen het lekkerst is, omdat die vetter is. Eerlijk gezegd proef ik geen verschil. Ik kijk naar de grootte van de paling. Die hele dunne vind ik sneller droog gerookt, en trek je het vel zo kapot. Die hele dikke paling is vaak heel vet, wel de goede vetten natuurlijk. Ik ga liever voor er tussen in.

De paling wordt eerst gevangen, daarna ‘schoongemaakt’ dit betekent organen eruit. De paling wordt aan een pin geregen en in een rookton gehangen. De rooksmaak is ontzettend lekker. De paling wordt langzaam gaar in de een ton. Ambachtelijke gerookte paling is een delicatesse die smaak proef je niet vanuit een supermarkt. Paling uit een supermarkt is vaak kweekpaling. De vis is stijf en compact en ook vacuüm verpakt.

Veel Urkers roken de vis liever zelf, maar je kan ook ook gewoon bij de visboer gerookte paling kopen. Voor de fijnproevers is er echt wel verschil. De manier van roken is een kunst op zich.

Gerookte paling is best wel prijzig, maar de smaak sensatie is het zeker waard. In de zomer wordt de paling verkocht. Er mag maar een beperkte tijd gevist worden op paling, dus wees er snel bij.

De gerookte paling is heel makkelijk te bereiden. De vis is verpakt in papier. Ik gebruik dat papier als bord. Je pakt de kop beet en trekt het vel voorzichtig van de de paling. Vervolgens kan je heel makkelijk de vis van de graat halen. Het graat is compact, dus je hoeft niet bang te zijn dat het je een graatje in je keel krijgt. De vis pluis je er makkelijk van af.

Wij eten graag de paling op toast. Je hoeft er niets aan toe te voegen. De Rooksmaak is genoeg. Je kan natuurlijk ook direct de paling van het graatje eten. Mengen door een salade of op een broodje is ook lekker. Enjoy!

Blogs

Noorse kreeftjes, Langoustine

Noordse kreeftjes.

Ontzettend veelzijdig stukje vis. Je kunt het kreeftje op verschillende manieren eten. Gebakken, gestoofd, gewokt. de kreeft is heel voedzaam en eiwitrijk.

Eerst pel je de kreeft. Je breekt de harde schaal met duim en wijsvinger. Je haalt de pit (kreeft) eruit. Controleer of het darmkanaal eruit is, dit vooral niet eten. Wanneer de pit over is, kan je op allerlei manieren de kreeft bereiden. De kreeft marineren en op een prikker rijgen en op de barbecue of op de grill. De kreeft wokken met groente en een sausje. Ik kook er ook wel paella rijst bij, ook lekker. De kreeft is echt heel snel gaar. Gekookte kreeft is heel lekker, zeker als koud voorgerecht. Met een cocktail sausje en wat sla. We eten de kreeft ook wel op een bolletje, voedt enorm.

Ik eet het liefst de kreeft gebakken. Het allerlekkerste als tapas. Ik heb namelijk nooit zoveel zin om kreeft allemaal te pellen. De schaal is best hard en stevig. Het kost best wat moeite om de schaal te breken. Je hoeft alleen maar een flinke klont roomboter in de wok te gooien en vers gesneden knoflook. Je krijgt een heerlijke knoflookboter. Vervolgens gooi je kreeftjes met schaal in de wok. Bak de kreeftjes in de knoflookboter. De kreeftjes zijn zo gaar. Laat de kreeftjes afkoelen en en pel dan de schaal eraf. Denk om het het zwarte darmpje, deze eet je niet op. Dit is meer gerechtje om in zomers lekker in de tuin te eten.