Blogs

Bootvakantie

Vakantie, wat is dat fijn! Heerlijk om naar toe te werken en naar uit te kijken. Waar gaan we heen? Wie gaan ermee? Binnenland of buitenland? Zomaar wat vragen die van belang zijn. De kinderen mochten kiezen, dus het werd een boot vakantie! Nederland is prachtig. Idyllische dorpjes met prachtige pandjes, mooie historische steden, oud land, slingerende riviertjes, weilanden met vee, vogeltjes en steekmuggen. Tot nu toe varen we altijd richting het noorden. De mentaliteit van de mensen is fijn, nuchter en behulpzaam. Ik heb namelijk eerst wel wat skills moeten leren op een boot. De eerste keer met de boot was tijdens de wittebroodsweken. Ik weet niet of het goed is, om dan met een bootje zonder boegschroef te gaan varen. Het was een grote beproeving voor ons eigen huwelijksbootje. Je moet namelijk heel goed kunnen communiceren. De pech, die wij met het bootje hadden was dat het stuur niet buiten stond. De schipper zat binnen aan het wiel en ik de matroos stond buiten op het dek. Door een raampje orders ontvangen levert de nodige verwarring op. Voor mijn man was alles een eitje, hij was notabene een visserman. Hij blijft ook altijd rustig en kent geen stress. Voor mij, als teveel denkende matroos was het minder makkelijk. We begonnen eenvoudig. De eigenaar zei nog dat de eerste bruggetjes hoog genoeg waren, daarna moesten we maar even kijken of we er onderdoor konden varen. We voeren richting Emmeloord, een lang recht kanaal. O, wat zaten we nog verliefd te glunderen naar elkaar. Ik zag het helemaal zitten. Tas met bikini en boeken mee, grote zonnebril op mijn neus. De boot paste niet helemaal in mijn plaatje. Het mooie witte zonnedek met leren kussens ontbrak. Als klap op de vuurpijl zat er ook nog een gat in de boeg…. De eigenaar had er een dotte in gepropt. Ik vond dat maar niks. Menig voorbijganger keek en wees naar dat gat. Ik was dat al snel zat ‘Nou stelletje ijslikkers, wij hebben dat gat er niet ingevaren! Het voordeel was wel dat in een drukke sluis iedereen zijn best deed om onze boot af te houden, zij zagen natuurlijk ook dat gat in de boeg. Toen de eerste brug naderde vroeg mijn kersverse echtgenoot aan mij of we eronder door konden varen. Ik schrok van de vraag. Ik wist het niet en de brug kwam steeds dichterbij! ‘Kracht er af, niet zo snel!’ Nogmaals kreeg ik de prangende vraag. ‘Kan die boot eronderdoor?’ Ik voelde de zenuwen in mijn buik, mijn hartslag schoot omhoog. De brug was nu echt heel dicht bij. Gedachtes flitsen door mijn hoofd. Straks zitten we vast onder de brug? Mijn man riep nog dat er geen rem op de boot zat! Ik stond voorop de boot en dacht even een brug tegen te houden. O, wat een penibele toestand. Een hoop gegil en geschreeuw verder, de toon was gezet! Dit is niks voor mij. Angstvallig hield ik de vaarkaart in de gaten, kwamen er nog meer bruggen of sluizen? Ik kwam aan mijn boek niet toe, iedere keer moest ik voorop klaarstaan met een touw. Het aanleggen in de sluis is in het begin ook lastig, water omhoog of omlaag? Soms blijft er in de sluis een bootje hangen, wat een stress. Ik had teveel YouTube bloobers gezien. Ik rende met het meertouw als een kip zonder kop ‘Welke kant bakboord of stuurboord!’ De schipper deelde de orders uit en ik deed mijn best op mijn manier. Onze boot had geen boegschroef en er stond een te harde wind. De boot verdaagde natuurlijk dwars in het kanaal. Teun probeerde van alles en had aan mij ook niks. In paniek sprong ik op een boot met Duitsers en Teun dreef nog stuurloos rond. De aardige Duitsers deden hun best om te helpen en ik stamelde ‘Vielen Dank.’
De maat was vol, ik stap nooit meer op een boot zonder boegschroef!
Ik zag prachtige boten voorbij varen met vriendelijk wuivende mensen, uber relaxt. Ik zwaaide vriendelijk terug en vroeg me ondertussen af, hoe die mensen aanmeerden? Ons hoorde je de haven al binnen komen. Wij hadden natuurlijk al vanaf Tollebeek de nodige woorden gehad, maar ons huwelijksbootje drijfde nog goed.
Nu lachen we keihard om onze eerste bootreis, inmiddels weet ik wat ik moet doen, maar goede communicatie en een beetje inzicht is een must. De kinderen helpen nu ook mee op hun eigen manier. Zodra de haven in zicht is, staan ze al naast me om de WiFi code. Al mijn mijn non-verbale signalen missen ze. Ik probeer natuurlijk zo nonchalant mogelijk aan te meren, maar onder tussen sta ik gefocust en alert touwen vast te knopen. Gelukkig is er altijd wel een voorbijganger die het touwtje wil aannemen. We kijken terug op een heerlijke week, ontzettend genoten van het mooie weer en fijne boot met boegschroef.

Blogs

Turkse Haman

Hoera, we kunnen weer met vakantie. Iedereen weer blij en opgewekt. De gesprekken zijn opeens veranderd. Waar gaan we heen? De voorpret is een goed begin. Nu dat iedereen weer over reizen praat, denk ik terug aan mijn aller eerste vliegvakantie, ontzettend naar uitgekeken. Eindelijk met een vliegtuig naar het buitenland, 15 jaar geleden was Turkije, The place to be. Wij kozen Turkije, want daar heb je hotels met Haman.
Ik had al een keer eerder geschreven dat ik ontzettend kan genieten van wellness en spa. Ik probeer ieder jaar een uitgebreide Haman behandeling te boeken, het liefst langer dan een uur. Heerlijke geuren, warm water en massage, optimaal genieten. Toen we de reis boekten, gingen we naar het plaatselijk reisbureau. Het hotel werd gekozen vanwege de mooie wellness foto’s. Hotel met wellness en spa. Ultra all-inn. Dat belooft wat. Ik had nog nooit gevlogen dus ik ging voor het eerst vliegen naar een super luxe resort. De voorpret was geweldig ik keek alleen maar naar de plaatjes van het wellness center. Lachende mensen in geblokte kleedjes die hotelgasten naar totale ontspanning konden masseren. O ik droomde er zelf over, dit had ik zo nodig. Ik heb het nu over 15 jaar geleden. De vlucht was voor mij afzien. Ik als control freak werd doodmoe om steeds alle papieren te checken en te bewaren. Vreselijk zenuwachtig. Ik keek verleidelijk naar die ingesealde koffers, dat wilde ik ook, stel je voor dat ze drugs in mijn koffer stoppen? Nee, daar begon mijn man niet aan, dat zie je alleen in films kreeg ik te horen. Gehoorzaam hield ik me aan Teun vast, maar dacht toch steeds weer aan onze koffers. Anderzijds beraamde ik een plan hoe ik alle Michael Kors tassen, Levi’s spijkerbroeken, Puma gympen en Louie Vouiton knippen voor mijn hele familie kon terug smokkelen. Iedereen had een bestelling doorgegeven, omdat wij naar Turkije gingen. Ik zwijg maar over de medicijnen. Medicijnen kostten daar ook niks. Na de vlucht moesten we met de bus nog 2.5 uur naar ons hotel. Het was behoorlijk warm en zweterig in de bus. De reisleider was een man die alleen maar kon roepen door de microfoon: Denk aan het mandje bij het uitstappen! Ze willen graag fooi. Ze pakken alles aan. De toon was gezet. We kwamen bij ons geweldige hotel. Alles er op en aan. Over de top mooi en kitch, een paleis. Ik voelde me een blonde Rus, dat terzijde. We kwamen ’s avonds opgedirkt op het terras waar ik direct een groep van 20 Urkers zag zitten. Die kom je ook overal tegen. De volgende dag vlogen ze weer terug naar Nederland. Entertainment was grappig er stond een Turkse zanger die Nederlandse liedjes zong: Ik gouw van jou, alleen van au. Ja, het was één grote belevenis. Bij het buffet zag ik bakken vol met Turks eten. Ik had nog nooit een kikkererwt gegeten, dus de hele vakantie geleefd op perzik en brood. Het personeel vond ik bijzonder aardig en lief, beetje te onderdanig. De volgende dag wilden we bij het zwembad liggen, al die ligbedjes bezet met handdoeken van mensen die pas ’s avonds wilden zwemmen. Ik kan daar zo niet tegen, maar het hoort erbij. Dus Teun liep ook ’s ochtends voor het ontbijt met onze handdoeken rennen. Ik zag opnieuw een grote Urker familie, die waren twee dagen eerder aangekomen. Zij wisten al veel te vertellen over het hotel, stadje en ook over excursies. Het enige wat ik wilde was een echte Turkse Haman behandeling uit de folder. Ik had thuis zelfs gegoogeld naar de oorsprong en de geschiedenis van Haman. Ik was in het juiste land. De verwachtingen waren hoog. We gingen ’s avonds het stadje in, verschrikkelijk die mentaliteit van sommige verkopers. Ik voelde me niet op mijn gemak. Overal kwamen opdringerige mannetjes op ons af. Riepen goedkoper dan Lidl, wisten in no time mijn naam. Ik dacht aan wat mijn vriendin had gezegd. Je moet net doen of je begeleiding nodig hebt en geen geld. Ik dacht moet ik nu als een blinde aan Teuns arm lopen. Nee dat was niet van plan, ik had een hele lijst met spullen die ik moet scoren in Turkey. Sommige verkopers waren wel aardig, maar ik kreeg steeds ruzie met die brutale mannetjes. Ze dulden geen tegenspraak van mij. Ze praten alleen met Teun. Nou jammer, want ik heb de knip. Het was zelf zo erg dat één verkoper niks meer aan mij meer wilde verkopen. Ik kan dus best onderhandelen. Super chagrijnig liepen we verder door de straatjes. Veel te toeristisch, ik was zwaar toe aan een massage. Natuurlijk gingen we net als iedereen op excursie. Ik houd niet van excursies waar je als kuddedieren wordt geleid, allemaal vriendjespolitiek en marketing. Ik wist dat toen nog niet. Maar goed laat er nou super goede aanbieding zijn. Special price! Excursie van een hele dag. Goudfabriek, berggezin bezoeken, Turkse muziekavond met diner en een Hamam behandeling. Nou dat klonk geweldig, ik hoorde alleen maar Haman, natuurlijk. We moesten om 7 uur al in de bus, dus geen tien gangen ontbijt. Nee we kregen ontbijtje voor in de bus. We werden in een grote sieradenfabriek opgesloten, niks bijzonders gezien en dus ook niks gekocht. 3 uur later vertrokken we weer. Yes, nu kwam mijn favoriete deel Haman. Ik had er zoveel zin in. Maar algauw kreeg ik te horen dat mannen en vrouwen apart moesten. Ik dacht aan het foldertje van het hotel met een fotootje van een stelletje die samen in 1 ruimte werden behandeld, heerlijk genietend. Wat een domper. Goed, dan ga ik alleen. Ik sloot me gelijk aan bij nog twee Nederlandse meisjes. We moesten ons uit kleden, helemaal bloot. We kregen het mooie geblokte kleedje om ons te bedekken. Nou, dat vertik ik. Ik deed het kleedje over mijn bikini. Een Turkse vrouw begon gelijk aan mijn kleedje te trekken, die bikini moest uit. Ik dacht aan mijn vriendin. Ik doe net of ik doof stom ben. Uiteindelijk was ik de enige met bikini aan, de aanhouder wint. We moesten eerst douchen. De meiden om mij heen probeerden zich uit schaamte te bedekken, ik vond het sneu voor ze, dit was toch niet genieten? We werden eerst in een sauna gezet, vervolgens werden we niet meer opgehaald. Na wat social talk over de vakantie met mijn nieuwe vriendinnen kregen we echt het gevoel dat ze ons waren vergeten. Het werd wel heel erg heet en benauwd in de sauna. We hoorden de haman crew keihard lachen. Ze lachen zeker om ons, stelletje gare toeristen. Ik werd er chagrijnig van, wij stikten zowat in die sauna. Ik peilde even mijn nieuwe vriendinnen. Ik was de enige met bikini, dus ik stelde voor om even opzoek te gaan naar onze masseurs. Ik liep een poedelnaakte Engelse vrouw tegen het lijf die ook zoekende was. Ze zocht haar bril in de ruimte vol stoom. Dit was zo een scène uit een foute film. Ik ging opzoek naar de gierende dames, die inderdaad gezellig appelthee dronken, ik zag een hele familie. Oma, moeders, tantes en dochters.
Gelukkig, werd de rest bevrijd uit de sauna, nu kon het echte genieten beginnen. We zijn in een lokale hamam, dus beter is er niet. Ik dacht werkelijk dat ik door een deur zo stappen naar de mooie foto’s uit de folder, niks van dat alles. Het was een benauwde donkere, smoelige kelder. Ik keek mijn nieuwe vriendin aan, dit is een slechte horror film, we gaan eraan! Ja, hoor wie komt daar aan waggelen, moeder overste, de oudste van de familie. Klein van stuk en net rond als haar lengte, zij was mijn masseur. Ze trok haar t-shirt uit en ging op haar huidskleurige bh, haar werk doen. Haar rok trok ze op tot haar borsten. Ze had een tik, ze haalde steeds snot op vanuit haar tenen en spuugde het op de grond. Mijn ogen rolden uit mijn hoofd, dit geloof je toch niet! Is hier verborgen camera, Banasplit, prank? Ik zei tegen mijn nieuwe vriendin: Weet je nog die reclame nog van vroeger Even Apeldoorn bellen? Wat was is dit fout, zeg! De bejaarde oma sprak geen woord, ze lachtte lief met drie tanden in haar mond, ze had geen kracht meer in haar handen, dus ik werd ingezeept als een baby. Massage lukte niet met haar kromme reumatische vingers en dus ik werd zo weer schoon gespoeld. Normaal kijk ik uit naar het schoonspoelen met lekker warm water. Nee hoor hier was de boiler leeg, koud water. Ik heb mij aan gekleed en zwijgend kwam iedereen in het winkeltje met een vette kop haar vol argan olie. We kregen een glaasje appel thee, voor de schrik. Iedereen wilde zo snel mogelijk weg. En als klap op de vuurpijl kwamen ze me een mandje voor de fooi, nou bekijk het maar!

2021

Moederdag ’21

Voor het eerst in tien jaar dat ik geen behoefte heb aan een cadeau van mijn man. Normaal is het ieder jaar toch een verrassing, wat zal ik krijgen? Ik ben dol op een cadeautje en al helemaal op een verrassing.
‘Nou ik hoef niks, hoor. Koop alstublieft geen onzin’. hoor ik mezelf zeggen.’De kids hebben al zorgvuldig het zelf geknutseld cadeautje verstopt, dat is genoeg’ . Oké, ik ben ook soms ook de moeder van mijn eigen minnaar, vader van mijn kids. ‘Nee, schat. Je hoeft echt niet op de valreep naar het winkelcentrum. Geef mij maar een dag vrij’. Uitslapen, niet koken, niet afruimen, en vooral niks opruimen. Gewoon even helemaal niks. Onbetaalbaar zo’n cadeau.
Ik ben benieuwd. Ik hoor mijn kids nu al de taken verdelen. Zij hebben voortdurend een grote weegschaal nodig, want stel je toch eens voor dat je iets meer dan de ander doet. Verdraagzaamheid is ook niet in geld uit te drukken, net zoals dienstbaarheid en het gunfactor. Ik hoorde mij vorige week nog roepen dat er een heropvoedingskamp, deze meivakantie zou heersen. Denk nou niet niet dat ik als een tiran autoritair mijn kids africht, nee dat is niet mij stijl. Ik ben meer van preventief sturen naar de juiste richting, maar de laatste tijd hoor ik mezelf wel heel vaak in de herhaling vallen. Waar begin ik? Ik begin bij de verwachting, wat kan ik verwachten van een kind? Ik begin maar bij mezelf. Ik als rolmodel, spiegel voor mijn kids. Verdraagzaamheid, liefde, dienstbaarheid en gunfactor moet je modelen, laten zien. Dus als het weer het toelaat gaat de WiFi uit# virtuele wereld uit. Mijn kids kopiëren graag gedrag, dus ik begin bij de apps. We spelen niet meer uren opTiktok, Bral Stars of Minecraft. En die akelige schreeuwseries op televisie gaan uit. Net zoals Pinterest, Insta en Facebook voor mij. Natuurlijk wil ik gelijk alles of niks, maar dat werkt niet bij kinderen, dus doseren lijkt mij het beste. Family Link zal ik ook updaten, deze app regelt de schermtijd. Ik schuif heel makkelijk met de speeltijd. Niet gehoorzaam kost bonustijd. Oprechte complimenten en dienstbaarheid leveren weer extra bonustijd op. Nou ben je misschien onder de indruk van mijn goede voornemens…. Wees dat vooral niet, want ik kan je nu al vertellen dat het niet haalbaar is. Ik wil alleen maar zeggen dat het goed is om even stil te staan en uit spreken wat je van elkaar verwacht, maar vooral de liefde, verdraagzaamheid, dankbaarheid en dienstbaarheid aan elkaar laten zien. Binnen een gezin heeft iedereen zijn eigen rol en plek.
Geef mij een dag vol liefde. Een oprechte glimlach kost niks, maar is onbetaalbaar.

Blogs

Wellness center

Afgelopen week heb ik mijn verjaardag gevierd en heb prachtige cadeaus gekregen. Een heerlijk Treatsments pakket met twee tickets voor een dagje dobberen in het wellness centrum. Wat kan ik daarvan ontzettend genieten. Ik ben het typetje badpakkendag. Ik wil optimaal genieten, dus ik loop niet in mijn blootje rond. Ik zou ook voortdurend afgeleid zijn. Ik kijk graag naar andere mensen, dus dat werkt niet op zo’n dag. Ik ga meestal met vriendinnen of zussen naar een spa. Een dagje off-line, uren kletsen en relaxen. Ik kom niet verder dan de hot tub, maar dat geeft niet. Laat bij maar gaar en verrimpeld zitten. Ik kies altijd voor een Hamman behandeling, van kruin tot teen. Super lekker, echt een aanrader! Optimale ontspanning gegarandeerd. Lekker eten en drinken, gewoon in een badjas. Hoe chill wil je het hebben? Die badjas is wel een dingetje. Mijn eerste badjas was een spierwitte badjas. Ik kocht die jas helderwit en super aaibaar. Thuis woonde ik in die jas, maar na een tijdje kreeg de jas een grauwe gloed. Toch nam ik de grijze jas naar het wellness centre. Ik zal je uitleggen waarom, dat was met een reden. Ik baalde natuurlijk wel dat jas verwassen was, maar het had ook een voordeel. Bij de kapstok valt mijn badjas direct op. Het is namelijk zo wanneer je een jas huurt dan komt het wel eens voor dat je de verkeerde jas pakt en meestal blijven de kletsnatte jassen hangen. De aller eerste keer, ik denk 15 jaar geleden, ging ik samen met een vriendin naar Sanadome in Nijmegen. Ik huurde toen een witte badjas. We hadden een arrangementje geboekt. Het begon met een Rasul behandeling, nog nooit van gehoord, maar klonk goed. Lekker smeren met klei. De klei had verschillende kleuren. Grijs op het gezicht en verschillende kleuren bruin op het lichaam. Lekker laten intrekken en daarna goed schoonspoelen. De behandeling was verkwikkend, mijn huid voelde lekker zacht en schoon. Het diner was ook inbegrepen. We kregen een gefrituurde kipsnitsel met salade. Ik snapte die gefrituurde snitsel niet goed, binnen het concept. Kip zwemmend in de frituur. Tegenwoordig is alles gezond en health en kan je kiezen uit groente en fruit smoothie, met ingrediënten waar ik nog nooit heb gehoord. Geef mij maar lekker frituur. In het restaurant zaten we op een mooie zonnige plek achter het glas, het was behoorlijk warm. Door de sauna was mijn lichaamstemperatuur al naar mijn hoofd gestegen, dus ik deed mijn badjas voor de helft uit, tegenwoordig mag dat niet meer. Na het diner, zou ik de badjas weer aantrekken. Ik schrok me wezenloos! En sprong van mijn stoel. Had ik nou de verkeerde jas meegenomen? Deze was niet van mij, de badjas zat onder de stront. Grote bruine diaree vegen. Mijn ultieme genotsdag was opeens voorbij. Mijn vriendin lag in een kreukel. Ze wees lachend naar mijn rug. Shit…. op mijn rug plakten nog bruine klei resten, van de heerlijke Rasulbehandeling.

Blogs

Money

Mijn kinderen zijn heel verschillend wat geld betreft. De oudste zet direct haar zakgeld in prullaria om, wat totaal geen functie of waarde heeft, ze houdt ervan. Ze heeft de grootste slaapkamer en dat is niet voor niets. Kasten, laatjes, bakjes, tasjes, alles zit bomvol met hebbedingetjes. Iedere keer wanneer ze haar kamer moet opruimen. Verplaatst ze haar spulletjes van de ene plek naar de andere plek, het blijft rommelig. Zodra ze klaar is met opruimen, kom ik met een vuilniszak erachter aan. Ik mik veel rommel weg, heeft ze niet eens in de gaten. Ze koopt toch iedere keer weer wat nieuws. Ik vraag me af van wie ze dat heeft? Al die frutsels kosten wel centen. Dus geregeld wordt er geld verdiend met klusjes. Voor een paar centen zijn ze wel te motiveren. Mijn dochter heeft geen waarde op geld want ze zet het gelijk naar de nieuwste gadgets om, maar de jongste pot al zijn geld op voor een groot cadeau. Voor sommige mijlpalen krijgen ze een paar euro, zoals een zwemdiploma, rapport of tand eruit. Tand is 1 euro en een kies 2 euro. We hebben nu maar afgesproken dat de tand in de vensterbank moet liggen. De tandenfee zoekt zich anders een ongeluk. Het is al een keer gebeurd, dat ik dat innimini melktandje van de jongste niet terug kon vinden. Ik moest natuurlijk heel voorzichtig zoeken in het donker, anders zou hij zien dat ik die ouwe fee ben. De volgende ochtend was hij zielsgelukkig, want hij had een euro verdiend en zijn tand lag er nog. Ik zag zijn ogen glinsteren en hij zei opgewekt dat hij ’s avonds opnieuw zijn tand onder kussen zou leggen! Het is ook al een paar keer gebeurd dat ik vergat dat mijn kind een tand had neergelegd. ’s Ochtends een beteuterd kind op zoek naar een euro, want daar draait het natuurlijk allemaal om. Verzin ik op mijn best een smoes, dat het niet is gelukt, de fee had het vast te druk. Probeer het nog een keertje, schatje. Typisch een actie van mij. De jongste pakt het anders aan. Die had gelijk wel door dat het hele verhaal een sprookje was. Hij vraagt rustig: ‘Mag ik even 4 euro, ik heb er inmiddels 4 tanden eruit en nooit geld gekregen. Ik lach omdat ik weet dat hij altijd steeds opnieuw geld int. Hij heeft een potje met kleingeld in het keukenkastje staan. Het is geen goede plek, want zodra er iemand met een collectebus voor de deur staat, pak ik een muntje uit zijn potje. Ik meld het netjes, maar leg niks terug. Het geheugen van de jongste is zeer goed. Iedere keer wanneer ik mijn schuld weer bij hem aftik. Krijg ik altijd het gevoel of ik met dubbele winst terug betaal. Nu heeft hij een probleem. Laat zijn moeder nu bijna jarig zijn…..en het potje is zo goed als leeg, maar hij wil wel een cadeautje voor zijn moeder kopen. Hij heeft nog één dag te gaan, dus ik zie hem al de hele dag met zijn vinger in zijn mond. Ik vraag of hij kiespijn heeft. Hij antwoordt bloedserieus: ‘Nee moe, ik haal mijn kies eruit, maar hij zit nog te vast. Morgen krijg ik 2 euro van je.’

Blogs

Huisdier

‘Moe, waarom hebben wij geen huisdier? Jij hebt vroeger wel huisdieren gehad.’ Ja schat, daarom weet ik precies waarom ik geen huisdiertype ben. Je moeder mist die liefde, schatje. Ik gebruik al mijn liefde voor jullie. Waarom mogen wij geen huisdier? Poeh, ik ontwijk al jaren de steeds opnieuw prangende vraag. Het wordt steeds moeilijker om de kids te overtuigen dat ik het echt niet wil. Ik zit niet te wachten op een jong dier, die alles nog moet leren. Of dat mijn mooie boeltje wordt vernield. Ik hoor genoeg gezucht en gekreun van moeders, die toch overstag zijn gegaan om een huisdier te nemen vanwege de kindertjes. Ergens, heb ik me bijna om laten praten. Het werkt ook niet mee dat de vader het ook wel leuk lijkt. ‘Oké, welk dier past bij ons?’ De kinderen roepen een puppy! Nou jullie zijn nog te lui om een boodschap te doen, laat staan dat jullie 3 keer per dag het hondje gaan uitlaten. Nee, ik zie mezelf al lopen. Inderdaad we passen weleens op Buddy, een leuk klein hondje. Twee weken oppassen gaat net, ik ben blij dat na twee weken de hond weer wordt opgehaald. Wie loopt er dus met de hond, ik natuurlijk. Wel grappig want Buddy is een charmeur, kruipt ’s avonds gezellig op schoot. Wanneer hij moet plassen, kruipt hij in mijn nek en begint te likken. In begin wel schattig al die aandacht, maar de boodschap is duidelijk. T.V. op pauze en naar buiten. Ik loop in mijn huispakje en een dikke jas rondom de singel. Ja, hondje aan de riem, zakje mee. Vreselijk die poepzakjes. Buddy is klein, dus de grote boodschap is gelukkig ook klein. Ik vraag me werkelijk af, hoe iemand raapt met een grote hond. Is het zakje groot genoeg? Wel fijn, want als je met een hondje loopt spreek je weer totaal andere mensen. Een hond verbindt, heel sociaal. Ik merk ook dat ik ook steeds meer tegen Buddy praat. ‘Gaan we zo lekker slapen, je houdt wel je geblaf hè, want ik kom toch niet uit bed.’ ‘Nee, niet mee naar boven. Kom op, in je mand. Nou, kom hier! ik dek je even lekker toe.’ Na twee weken oppassen, breng ik het hondje weer fijn terug. Nee, geen schoothondjes voor ons.

Dan een kat, smeken mijn kids. Ik grijp mijn kans, want ik voel dat ik op dit moment alles kan krijgen. Ik wil wel een kat, alleen die van de reclame, een blauwe Rus. Het beest is prachtig, past perfect bij onze inrichting. Sorry, iedereen heeft recht op één afwijking. Ik ben nou eenmaal iemand van het perfecte plaatje, echt ernstig! Nou, wij alles lezen over het ras. Ik kan zo wel nagaan dat het wel een duur ras is, stel je voor dat hij wordt gejat. Nee, het wordt een huiskat. Getsie, dan verdaag ik ook aan een kattenbak. Natuurlijk ook een krabpaal erbij. Echt lelijk, maar wel nodig. Waar zet je zo’n meubel neer? Trouwens een maatje is ook leuk, meent mijn man, nemen we twee katten. Oeps, ik merk dat de plannen wel erg veel vorm krijgen. Ondertussen al wat kattenliefhebbers gesproken. Hoe zit het met de haren en het vernielen? Die mensen zijn zo verliefd en nemen alles voor lief, ik niet! Ik twijfel steeds meer. Pappie heeft inmiddels al contact met een fokkerij. Ik hoor hem bellen met het kattenvrouwtje. Ik hoor hem voorzichtig vragen of de prijs voor beide katten is….. Nee, natuurlijk niet meneer! Het gesprek wordt het direct afgebroken. De kinderen kijken met grote ogen. Helaas, het wordt geen blauwe Rus. Oké dan opzoek naar een ander ras. Een naakte kat, speciaal voor mammie, haart ook niet uit. Sorry past helemaal niet in het plaatje. Ik grijp mijn kans en weet dat dit het enige moment is om het tij te keren. Ik kan geen zinnig verweer meer bedenken. Ik zeg heel kinderachtig, dat het niet de afspraak was, alleen een blauwe Rus en anders niet. Kijk en nu komt mijn schuldgevoel om de hoek. Ik laat me niet kisten, ik houd mij poot stijf. Sorry, geen huisdieren, ik kan het niet. Een cavia, een hamster of een vogel, nou sorry daar heb ik helemaal niks mee. Natuurlijk heb ik het niet over de liefde wat een beest geeft, en alle andere overtuigende voordelen. Wat je niet kent mis je ook niet. Ik ben op dit moment de meest kille, stomme moeder ever, maar ik laat het zo. Ben ik nou zo hard? Nee, ik heb een plan voor de zomervakantie. Ze mogen een paar weken dieren opvangen van vakantiegangers. Het liefst in een kooi.

Blogs

Vakantie

Ik barst van de energie. Het zonnetje, de nieuwe voorjaarscollectie in mijn kast, genieten van me-time. Nieuwe plannen, ik word er ontzettend blij van. Deinen op de vooruitzichten, uitkijken naar de zomer, genieten van het mooie weer. Ik haal mijn skeelers weer voor de dag, vul mijn koelkast met healthy food. Ja, ik heb het weer. Vorig jaar deze tijd zat op het strand aan de Rode Zee, vakantie vieren met mijn vriendin, even weg van huis en haard. Heerlijk, wat kan ik daar ontzettend van genieten. Even een moment om alles van een afstand te bekijken. Elk jaar probeer ik weekje of een paar dagen te plannen. Zo’n vakantie raad ik iedereen aan. Al ga je maar 1 nachtje weg, is toch weer twee dagen lol. Wij gaan meestal in oktober of in februari. Vorig jaar zaten we dus in Israël, Eilat. We kwamen terug en toen begon de eerste Lockdown. Helaas, zijn we nu een jaar verder, met maatregelen, dus het eerst volgende uitje, zit er voorlopig nog niet in. Ik vind het heerlijk om in de winter naar de zon te gaan, vitamine D opdoen, maar het is nog veel meer dan dat. We stappen al pratend in de auto. Hup, naar het vliegveld en we stoppen niet meer met praten. Onze gespreksstof gaat over van alles. Alle onderwerpen komen langs. Het liefst liggen we de hele dag op het strand, parasolletje, ligbedje en een ober. Heerlijk mensen kijken. Lekker dobberen op een luchtbedje in de zee, top. We balen meestal wel van onze bikini, die zit vaak niet zo als we hadden gedacht. We proberen het vaak nog wel even op de valreep, maar zonder resultaat. Maatje meer of badpak, next level. Blijven liggen! heb je een platte buik. Grapje, daar zijn we inmiddels overheen. Who cares? We zijn op vakantie! Liggen en eten, wat een weldaad. Met excursies heb ik altijd even een zetje nodig. Ik check altijd eerst op Google of het de moeite waard is. Mij zie je niet zo snel om 7 uur ’s ochtends wachten op een bus vol toeristen op weg naar een trekpleister. Wij praten liever met locals, die weten waar je het beste kan eten en wat mooiste plekjes zijn, zand strandje, baaitje, dorpje of park. Toch is het achteraf wel interessant en leerzaam, een beetje cultuur snuiven. ’s Avonds gaan we opgeknapt slenteren over de boulevard op zoek naar het juiste restaurant en heel veel winkelen natuurlijk. We kunnen echt niet veel mee terugnemen, want we reizen altijd met handbagage. Low budget, off course. De laatste terugreis, droeg ik in het vliegtuig drie lagen kleding. Na zo’n chill vakantie kom ik dus vol energie weer terug. Je weet weer even wie er thuis naar je smacht/ wacht. Ik kom ook altijd met goede voornemens die ik januari alweer kwijt was. Ik begin meestal met een nieuw spaarplan, minder geld uitgeven, gezonder eten, meer sporten, meer lezen, etc. Na zo’n vakantie heb ik alles weer clear en helder op een rijtje. READY voor een nieuwe challenge. Ik hoop dat we straks weer optimaal kunnen genieten, lekker bijtanken, opwaarderen samen met vrienden of familie. De voorpret is vaak al een goed begin.

Blogs

Smaak

In de loop der jaren is mijn smaak veranderd. Ik begin steeds meer te lusten. Iets waar ik als kind van gruwelde, eet ik nu graag. Veel buitenlands eten, moest ik eerst leren eten, olijven, kaas en worst. Onze Hollandse Nieuwe vond ik echt een uitdaging. Ik heb namelijk gewerkt in een viskraam. Ik verkocht de haring, maar lustte ze niet. Glimmend, visje op een mooi wit kartonnetje. Perfecte uienblokjes er over heen met een strak gekarteld stukje zuur. Prachtig plaatje. De Hollandse manier van eten. Hoofd naar achteren en laten glijden, nou dat is minder aantrekkelijk om te zien hoor! Vaak werd ik ook gevraagd om een foto te maken van de haringhappers. Vullingen, kunstgebitten, gele tanden, beugels, tong, laat maar! Ik heb gegeten en gedronken. Inmiddels lust ik nu ook haring, het opeten blijft een uitdaging. Graag in stukjes PLEASE! Haha, die verse uien, doen de das om. Ik ben gelijk uitgepraat op een verjaardag. Thuis, houden wij van genieten en associëren dat met lekker eten. Zo kregen wij de gewoonte om op zaterdagochtend te ontbijten met warme ham – kaas croissants en daarna een roomcroissant met, wanneer het seizoen er was, verse aardbeien. Dat is pas genieten. Mijn mannetje vroeg naar de bakker, verse jus, grillworst met kaas erbij. Heerlijk toch. Daarna weer lekker even liggen, zwaar onder zeil door een voedselcoma. Al die lekkere lekkere dingen bij elkaar is een beetje teveel van het goede.
Wanneer we een nachtje weg gaan, ga ik helemaal los bij het ontbijtbuffet. Ontbijt is het belangrijkste deel van de dag, zeggen ze. Nou, dat laat ik me geen twee zeggen. Ik wil gewoon overal iets van, eieren, worstjes, croissant, yoghurt, fruit, jus, koffie. Ik blijf lopen naar het buffet. Ik verbaas me over gasten, die ontbijten met een espresso en wat fruit. Nou, ik laat me kennen hoor, ik eet voor de hele dag. Het klopt ook want na een goed ontbijt kan ik wel tot een uur of vier vooruit. Het enige nadeel van één nachtje weg, is uitchecken. Het zakt mij werkelijk in de benen. Ik kan moeilijk na het ontbijt even gaan liggen, want house keeping zit niet op mij te wachten. Nu ik erover schrijf, kan ik echt uitkijken om weer lekker er op uit te gaan. Nachtje weg, restaurantje hier, bistro daar! Wie weet kunnen we deze zomer weer met z’n allen genieten.

2021

Valentijn

Het is bijna 14 februari, Valentijn ♥ Winkels spelen er gretig op in, tegenwoordig voelt het bijna verplicht om er aan mee te doen. De meeste mensen, zuchten boven de reclame folders: ‘Wat een onzin, waar wist je vroeger van! Allemaal commercie’. Tja, daar valt iets over te zeggen. Valentijn wordt in verschillende landen anders gevierd, bijvoorbeeld op een andere datum. Sommige landen vieren geen Valentijn. Van oorsprong was het ooit bedoelt voor geheime aanbidders, die een anoniem een roosje of kaartje stuurden op 14 februari. Natuurlijk bestaat er ook een Sint Valentijn, lees maar op Google. Valentijn is vooral leuk voor tieners, die zijn nog zo onbevangen en stapel verliefd. Hoe leuk is het, dat je een cadeautje krijgt van een anonieme aanbidder? Super leuk om mee te maken, maar ik houd niet van anoniem, stel je voor dat je de verkeerde daarna aanspreekt of er nooit achter komt wie de gever is? Trouwens, wij vieren de liefde op 7 februari, een week eerder. Ja, wij tellen nog steeds onze verkeringsjaren. Reden voor twee feestjes in het jaar. Komt goed uit, want de winkels liggen vol. Ik ben heel vatbaar voor alle die leuke lieve cadeautjes. Ik koop elk jaar een kleinigheidje. Ik schrijf een mooie kaartje met tekst rechtstreeks uit mijn hart. Sommigen denken dat ik dit niet meen, maar het is echt zo. Afgelopen week was het de 22 e keer dat ik weer een mooie kaart had gekocht. Het wordt wel steeds een grotere uitdaging om de tekst origineel, vernieuwend en passend te schrijven. Dus vervolgens denk ik twee dagen na over een tekstje van 8 regels. Wanneer ik het helemaal vind kloppen, schrijf ik de kaart. Mijn kinderen doen net zo hard mee, hier ligt alles al een week klaar, wij houden er van! Ik denk dat het mijn taal van de liefde is, verrassen en geven. Ik ben zo’n type. Wat is jouw taal van de liefde? Er zijn er een aantal, misschien nog wel meer. Hier een paar voorbeelden. Dienstbaar, zoals alles voor de ander willen doen. Geven, zoals cadeautjes. Knuffelen, elkaar even aanraken, een kus. Communicatie, door goed te luisteren en te praten. En natuurlijk liefde ontvangen en geven fysiek en met je hart. Er zijn dus heel wat manieren om liefde te uiten. Wees niet bang, je hoeft niet alle talen te spreken en natuurlijk kan je genoeg liefde uitdelen niet alleen aan je Valentijn maar ook aan de fijnste mensen om je heen. Bij de één ben je dienstbaar, de ander weer een en al oor. Liefde delen, is vermenigvuldigen ♥️ Fijne Valentijn.

Blogs

Vis

Vis, drie letters, maar wat hangt er een waarde aan. Ik kan een heel referentiekader bouwen rondom het woordje vis. Wij, als voormalig eilandbewoners zijn onlosmakelijk verbonden met vis. Ik stond 20 jaar aan de zijde van een visserman. Ons huis was er op ingericht. Een aparte bijkeuken voor de vis, aanrechtblok met gootsteen en stromend water. Het mooiste is dat die bijkeuken weinig is gebruikt. Mijn man kwam altijd pas ’s avonds thuis. Ik zat dan niet te wachten op een emmer vis, die ik moest verwerken en verpakken. Naast een tas vol vuile was, had ik geen moed voor de vis. Wat was ik een verwend nest! Klopt helemaal, ik had meer zin om mijn mannetje lekker te verwennen met een stuk gebraden vlees en een warm bad, dan met mijn mooie handjes vis te verpakken. Na een week elkaar weer zien, is echt quality time. Zondag om 12 uur ’s nachts zei ik: ‘Goede reis en genacht’ en vrijdagavond: ‘Welkom thuis’. Het weekend vloog om, voordat ik het wist werd hij alweer opgehaald. Nu komt hij elke dag thuis, en ja dat is wel even anders natuurlijk en wat vis betreft ook. We zijn nog steeds afhankelijk van de visserij, maar we hebben niet meer de luxe om het witte goud uit de Noordzee te poeren. Ik ben een groot liefhebber van vis. Minimaal 1 keer per week eten we vis. Seizoensgebonden, een lekkere dikke mei schol van de Doggersbank, kreeftjes uit de wok, gerookte paling, garnalen cocktail, slibtongetjes uit de frituur ga zo maar door. Vis is zo ontzettend veelzijdig en heel gezond. Ik draag de visserij en de bedrijven die de vis over de hele wereld verkopen een warm hart toe Wil je kwaliteit op je bord, kies dan voor Noordzeevis. De zilte smaak de zee van bijvoorbeeld Hollandse garnalen, proef je alleen als ze net zijn gevangen en gekookt. Wat een delicatesse! Maar je moet ze wel eerst even pellen. Ja, dat pellen is wel een dingetje. Daar moet je een feestje van maken, met de hele familie een berg garnalen pellen. Niet lullen, maar maar pellen! Op mijn site heb ik verschillende visrecepten. Neem eens een kijkje.