De hulle maken is een vak apart. Allereerst is het een kunst om een hulle te maken. Het mutsje is het meest makkelijke deel. Heel goed kijken en namaken. Ik had een oude hulle, dus dat is een mooi uitgangspunt.
Maar hoe kom je nu aan materiaal zoals het witte gaas en kant? Dat is een uitdaging.
Bijna niemand op Urk weet het, de rest van Nederland ook niet. Je moet op zoek in het buitenland, zelfs buiten Europese grenzen. Verschillende continenten aangevlogen. Je komt de mooiste dingen tegen, maar niet het exacte gaas of kant. Ik voel me opeens verwant met de VOC of zal ik nog iets verder gaan met een Viking. Op ontdekkingsreis voor een mooi hulletjen.
Tja, en dan komt eindelijk het mooie kant binnen, uiteraard zonder kartels of golven. Perfect recht kant aan beide zijden.
Het kleuren kan beginnen, tja hoe krijg je het kant geel? Ik zeg altijd de wereld ligt aan je voeten in dit geval in mijn hand. Internet geeft zoveel kennis weer.
Samen met mijn snoar begint het avontuur. Zij reisde af naar de Zaanse Schans, de Verfmolen. De molenaar hielp haar op weg met het mengen van pigmenten.
Er zijn verschillende manieren om een hulle te kleuren. Wij kiezen voor permanent kleuren, dus echte verf en die maken we zelf. Heel handig wanneer de hulle gewassen en gesteven moet, de kleur blijft. Kwestie van stijven en opnieuw plooien.
Plooien is ook net als de rest een ontdekkingsreis. Want plooimachines zijn antiek en moeilijk verkrijgbaar. Maar laat nou aan de overkant van de Noordzee eentje te koop staan. Het was een prachtig project om het oude apparaat zijn werk te laten doen. Dankzij onze plaatselijke ingenieur, draait hij als een trein. We hebben veel geoefend, want het kostbare kant mag niets overkomen.
Het kleuren was een feest. Het leek wel scheikunde. We gebruiken pigment uit Marroko. In Marrakech viel mijn oog op geel pigment. De perfecte basis om kant te kleuren. Ik weet niet eens hoe het heet, maar mijn geluk kon niet op. Eureka!



We hebben heel veel getest. Elk kant pakt weer anders uit, dus het vraagt maatwerk en veel geduld.
Gelukkig lopen de kleuren geel op Urk sterk uiteen, smaken verschillen. Ik heb ook geen idee hoe andere hullemakers te werk gaan, hoeft ook niet, want wij vinden het erg leuk om zelf te ontdekken. Je kan bijvoorbeeld verschillende pigmenten gebruiken zoals: kurkuma, dat is knal geel oranje, dus dat moet je weer mengen met een tegenhanger, zoals eik of wauw. Internet staat vol met kennis om zelf te verven. Neem de tijd, want het lukt niet in één keer. Schrijf alles op, want zodra het is gelukt kun je de formule opnieuw toepassen. Vezels openen, temperatuur van het water, de tijd van het mengen en het fixeren. Ontzettend leuk om te doen.
Het is vooral leuk als het lukt, maar ga daar niet direct van uit. We zouden de hulle van mijn moeder ook wel even wassen en verven. Ik had de zenuwen in mijn buik. Het kant was weer anders, en kleurde fluor geel. Ik kreeg een rollige. Hoe krijg ik dat ooit weer goed? En hoe leg ik mijn moeder uit dat haar antieke kant van een paar opoe’s terug, er niet meer is. Uiteindelijk is het gelukt. Wij werken met 1 soort kant, dat is het makkelijkste. Oude hullen wassen, kleuren beginnen we niet aan. Oud kant is vaak zo oud dat het vol gaten zit en uiteindelijk letterlijk uitelkaar valt.
Het witte gaas, een verhaal apart.
Gelukkig zijn er nog heel wat rouwhullen in de omloop. Op dit moment heel waardevol, want die zijn te gebruiken voor een gewone hulle.
Wij zijn opzoek naar het perfecte gaas van katoen. Zeven hokjes per cm. Het is moeilijk te vinden.
Het liet ons niet los, ondenkbaar dat het niet meer bestaat!
Wij hebben verschillende alternatieven ontdekt, maar niks voldoet aan het perfecte gaas.
Tja zolang we niet het gaas hebben, kunnen we ook niet verder.
Ik neem jullie mee.
Naast onze erfenis van perfect gaas, gingen we opzoek naar iets wat er op lijkt. Super leuk om te doen.
We belandden in Duitsland, waar we een oud glasgordijn kochten. Het enige nadeel was dat er borduurwerkje opzat. Dus heel wat gepriegel om alles te verwijderen.
Het gaas zag eruit als een goed alternatief. Na het stijven lijkt het op het juiste gaas, maar net niet goed genoeg. Goed als de voorraad antiek gaas op is, zal zoiets het alternatief worden voor de komende generaties.
Het liet ons niet los, de zoektocht ging verder. We verdaagden in het continent Azië, we surfden van de ene site naar de andere. We kwamen uit bij horgaas. De perfecte 7 hokjes op 1 cm. Eureka, wat waren we blij. Antiek gaas is van katoen en Made in China is van polyester. Op zich lijkt het perfect opelkaar, alleen wel een beetje plastic look. Nou daar kan je niet mee aankomen. We bedachten een manier om de plasticlook te verwijderen. We schuurden het gaas en dat was een grote verbetering. Kunnen wij er een hulle van maken?
Ik ging er vanuit dat we het gaas konden strijken….. helaas mislukt. Het gaas kan niet tegen warmte, het smelt direct vort, dus plooien wordt lastig.
Zucht…ik ging dus van uit dat het gaas hetzelfde was als mijn strijkmatje van Temu. Dit matje heeft ook vierkantjes maar veel te groot. Nou ja het enige voordeel is dat het gaas tegen regen kan. Ooo ik zie de priemende ogen van de preciezen al kijken. Dit kan echt niet!
Goed we zoeken verder! Een zoektocht levert ook leuk contact op. Zo ken ik nu een weefster die weeft, dat zou ook nog een optie kunnen zijn, maar de kosten van een hulle lopen al de spuigaten uit, dus dat lijkt mij niet rendabel. Wij zijn dit avontuur begonnen, omdat we juist de kosten willen drukken.
Tel alles maar op. De stoffen en lintjes, haakjes sokken. Alle benodigdheden is best een uitgave. Wil je dan ook nog een hulle? Dan rijzen de kosten enorm. Een handgemaakt oorijzer….mooi kant. Goed de prijzen variëren gelukkig, maar het blijft een grote uitgave.
Gelukkig is er de veiling voor de mensen die voor een goede prijs iets kunnen kopen, maar sommige stukken gaan daar ook wel een paar keer over de kop. Het geeft natuurlijk niks, wanneer je het geld ervoor over hebt en je steunt de Urkerdagcommissie, die ik een warm hart toe draag, want dankzij hun inzet leeft de klederdracht onder de jeugd.
Goed, wij hebben de klus geklaard. Het hulletjen is klaar! En we zijn ontzettend trots op het resultaat.
Kortom, het was een wereldreis, we hebben genoten en veel ontdekt. De kennis die we hebben vergaard, delen we graag voor de volgende generatie.

Plaats een reactie